آشپزی: خورش هویج!

باز هم فرصت نیست، یک چیز همینجوری می نویسم که معاندین و معارضین بدانند ما همچنان در راه خود ثابت قدمیم. می خواستم باز هم غذای ایتالیایی معرفی کنم، گفتم این یکی رو که تازه یادگرفتم، تنوع هم میشه
خورش هویج اصالتن غذای گیلانی هاست. ما هم از مادربزرگ خدا بیامرزمان به ارث بردیم که الحق دست پختش رو دست نداشت، البته گمونم این تصور همه گیلانی ها درباره مامان بزرگشونه. این غذا انصافن خیلی خوشمزه است، هم به نسبت سایر خورش ها ساده است.
چیزایی که لازم داریم: هویج خلال یا حبه شده؛ پیاز؛ مرغ؛ آلو.
مرغ رو به همراه زردچوبه و پیاز میذاریم بپزه، درست مثل همه مواردی که میخوایم مرغ بپزیم. این وسط هویج رو با مقدار ناچیزی رب و زعفرون سرخ می کنیم. تاکید می کنم ناچیز. وقتی وسطای کار سرخ کردن رسید بهش پیاز رو هم اضاف می کنیم، چون پیاز خیلی زود تر از هویج سرخ میشه و اگه اول بریزیم میسوزه، میدونید دیگه.
خب، حالا هویج و پیاز خوب سرخ شدن و طعم گرفتن، مرغ هم کما بیش پخته. تنها کاری که باید بکنیم اینه که پیاز های درسته ای که همراه مرغ پختیم (برای اینکه بوی بد مرغ رو بگیره) خارج می کنیم، بعد بهش هویج و پیازداغ رو اضافه می کنیم. یه کمی هم دوباره روش آب می ریزیم، تا جایی که کل مخلوط هویج و پیاز و مرغ برن توی آب. چند تا دونه آلو هم میندازیم توش. این یکی سلیقه ایه، ولی به نظرم تاثیر فوق العاده ای روی مزه غذا داره. حالا درش رو میذاریم، شعله کم، به مدت 1-1.5 ساعت. مهمترین نشونه اینکه غذا خوب پخته، رنگ مرغه که اولش سفیده، اما وقتی با هویج خوب بپزه تیره میشه، تقریبن قهوه ای. خود آب خورش هم حسابی باید لعاب بده و غلیظ باشه، اگه نیس درش رو بردارین بذارین آبش بره. هویج هم حواستون باشه که خوب نرم شده باشه.
این غذا رو میشه مثل تمام غذا های شمالی با سیر خورد، ولی گمون نمی کنم پیاز هم مشکلی ایجاد کنه. همین طور سبزی تازه، باید خوب بشه.
پ.ن: راستش مقدار مواد رو درست نمیدونستم، خودم چشمی کار کردم. یعنی برای هر نفر یه رون کامل مرغ (تقریبن دیگه، بسته به شخصیت و اخلاق اعضای خانواده!:دی) و یه حدود 3-4تا هویج درشت. پیاز داغ هم به میل خودتون. از اضافه کردن زعفرون و زردچوبه زیادی هم بپرهیزید
این هم از این. خوب و ساده و خوشمزه. لذت ببرید!

نهضت ادامه دارد...